در مواد معدنی شناورسازی، اصطلاحات روتور و پروانه اغلب به جای یکدیگر استفاده می شوند. هر دو جزء چرخان را توصیف می کنند که انرژی مکانیکی را به دوغاب منتقل می کند و به حفظ تعلیق جامدات، گردش پالپ و پراکنده کردن هوا در داخل سلول های شناورسازی مکانیکی کمک می کند.سلول های شناورسازی مراجعه کنید.

با این حال، اصطلاحات دقیق بین تولیدکنندگان سلول شناورسازی متفاوت است. در برخی طرح ها، پروانه بر عملکرد پمپاژ و اختلاط تأکید دارد. در طرح های دیگر، روتور قسمت چرخان مجموعه روتور-استاتور را توصیف می کند. این تفاوت در اصطلاحات باعث سردرگمی در هنگام خرید می شود، به خصوص زمانی که خریداران قطعات یدکی را بر اساس نام به جای طراحی تجهیزات سفارش می دهند.

این مقاله تفاوت عملی بین روتور و پروانه شناورسازی، نحوه تأثیر هر جزء بر اختلاط دوغاب و پراکندگی هوا، اهمیت سایش و نحوه انتخاب جایگزین مناسب برای سلول شناورسازی شما را توضیح می دهد. همچنین مقایسه مواد، راهنمایی خرید، تجزیه و تحلیل شکست و توصیه های نگهداری برای عملیات معدن و فرآوری مواد معدنی را پوشش می دهد.

پاسخ سریع

در بیشتر سلول های شناورسازی مکانیکی، روتور و پروانه به یک جزء چرخان متصل به شفت محرک اشاره دارند. پروانه معمولاً بر اساس عملکرد اختلاط و پمپاژ توصیف می شود، در حالی که روتور به عنوان عضو چرخان مکانیزم روتور-استاتور توصیف می شود. هنگام سفارش جایگزین، مدل تجهیزات، ابعاد، اتصال شفت، هندسه پره و استاتور مطابق اهمیت بیشتری از نام دارند.

نکات کلیدی

• روتور و پروانه اغلب به یک جزء چرخان در سلول های شناورسازی مکانیکی اشاره دارند.

• پروانه بر گردش و اختلاط دوغاب تأکید دارد؛ روتور بر رابطه روتور-استاتور تأکید دارد.

• سایش ضخامت و هندسه لبه پره را تغییر می دهد که پروفیل جریان و پراکندگی هوا را تغییر می دهد.

• انتخاب جایگزین باید بر اساس طراحی تجهیزات باشد، نه اصطلاحات.

• انتخاب مواد (پلی اورتان، لاستیک یا موارد دیگر) به سایندگی دوغاب و شرایط عملیاتی بستگی دارد.

• فاصله صحیح روتور-استاتور برای حفظ عملکرد شناورسازی حیاتی است.

• خرید باید همیشه شامل نقشه ها، شماره قطعات OEM و عکس قطعات فرسوده باشد.

جدول خلاصه

تعریف

پروانه جزء چرخان و پره دار متصل به شفت است. روتور عضو چرخان مکانیزم روتور-استاتور است. استاتور ساختار ثابت اطراف یا نزدیک روتور است که جریان دوغاب را کنترل و هدایت می کند.

برای تجزیه و تحلیل فنی کامل نحوه تعامل این اجزا، به روتور و استاتور در سلول های شناورسازی مکانیکی: قلب شناورسازی مواد معدنی کارآمد مراجعه کنید.

اصل کار

پروانه/روتور دوغاب را به سمت مکانیزم اختلاط می کشد و آن را به بیرون هل می دهد. این گردش ذرات معدنی را معلق نگه می دارد و تماس بین ذرات و حباب های هوا را ترویج می کند. استاتور با جزء چرخان کار می کند تا الگوی جریان را تحت تأثیر قرار دهد و چرخش بیش از حد را کاهش دهد.

مسیر جریان ساده شده:

دوغاب + هوا → روتور/پروانه → منطقه اختلاط روتور-استاتور → جریان دوغاب کنترل شده → سلول شناورسازی

روتور و استاتور نباید اجزای جداگانه در نظر گرفته شوند. هندسه، موقعیت نسبی، سرعت چرخش و فاصله آنها با هم کار می کنند تا شرایط هیدرودینامیکی داخل سلول را تعیین کنند.

مزایا

• حفظ تعلیق جامدات در پالپ

• گردش دوغاب از طریق منطقه اختلاط

• پراکندن هوا در دوغاب

• ایجاد تماس ذره-حباب برای مواد معدنی آبگریز

• ایجاد الگوهای گردش پایدار

• پشتیبانی از بازیابی شناورسازی مداوم

• کاهش چرخش بیش از حد هنگام جفت شدن با استاتور با طراحی مناسب

کاربردها

روتورها و پروانه های شناورسازی در سلول های شناورسازی مکانیکی در عملیات مس، طلا، سرب-روی، نیکل، فسفات و سایر فرآوری مواد معدنی استفاده می شوند. آنها همچنین در مدارهای طبقه بندی که در آن هیدروسیکلون ها خوراک را برای شناورسازی آماده می کنند، مرتبط هستند.

کاربردهای معمول عبارتند از:

• شناورسازی سولفید مس

• شناورسازی سنگ معدن طلا

• شناورسازی سرب-روی

• شناورسازی نیکل

• شناورسازی فسفات

• شناورسازی عناصر خاکی کمیاب

مقایسه مواد

پلی اورتان و لاستیک رایج ترین انتخاب ها برای اجزای روتور و استاتور شناورسازی هستند. پلی اورتان مقاومت سایش بالایی در دوغاب ساینده ریز ارائه می دهد. لاستیک در کارهای سنگین با ذرات درشت یا ضربه ای بهتر عمل می کند. انتخاب صحیح به خصوصیات دوغاب، هندسه جزء و شرایط عملیاتی بستگی دارد.

مقایسه کاربرد

ماتریس کاربرد صنعتی