استاتور فلوتاسیون یک جزء سایش ثابت است که در داخل یک سلول شناور مکانیکی نصب شده است. این روتور چرخان را احاطه کرده و میدان هیدرودینامیکی سلول را کنترل می کند. اگرچه نمی چرخد، اما در همان محیط دوغاب ساینده روتور عمل می کند و به طور مداوم در معرض ذرات معدنی، معرف های شیمیایی و نیروهای هیدرولیکی است.

استاتور به عنوان بخشی از مجموعه روتور-استاتور کار می کند. هندسه، مشخصات تیغه و فاصله آن با روتور نحوه گردش دوغاب، نحوه پراکنده شدن هوا و نحوه توزیع تلاطم در سلول را تعیین می کند. با گذشت زمان، سطوح کاری آن نازک می شود، پروفیل های تیغه آن تغییر می کند و ممکن است ترک یا تغییر شکل ایجاد شود که همه اینها بر عملکرد شناورسازی تأثیر می گذارد.

برای مروری بر مرحله فلوتاسیون کامل، رجوع کنید بهشناورسازی. برای خانواده تجهیزات، نگاه کنیدسلول های فلوتاسیون.

اصل کار

روتور با سرعت زیاد می چرخد ​​و دوغاب و هوا را به داخل سلول می کشد. استاتور که در اطراف روتور نصب شده است، جریان چرخشی را به یک الگوی گردش کنترل شده تبدیل می کند. این تلاطم بیش از حد در نزدیکی نوک روتور را محدود می کند و به توزیع حباب های هوا در خمیر کاغذ کمک می کند.

سه عملکرد مهم ترین هستند:

1. گردش دوغاب- مواد جامد را در حالت تعلیق حفظ می کند و از سنباده زدن در کف سلول جلوگیری می کند.

2. پراکندگی هوا- هوا را به حباب های ریز می شکند که با ذرات معدنی تماس می گیرند.

3. کنترل اغتشاش– انرژی برخورد ذرات و حباب را در برابر پایداری کف متعادل می کند.

هنگامی که مشخصات تیغه استاتور تغییر می کند، هر سه عملکرد تغییر می کنند. گردش خون ناهموار می شود، پراکندگی هوا کاهش می یابد، و عملکرد متالورژیکی ممکن است قبل از اینکه هر گونه شکست ساختاری قابل مشاهده باشد، تغییر کند.

مزایا

• عملکرد شناورسازی پایدار- هندسه صحیح استاتور پراکندگی و گردش هوا را ثابت نگه می دارد.

• برنامه ریزی نگهداری قابل پیش بینی- بازرسی مبتنی بر شرایط اجازه می دهد تا جایگزینی به جای واکنشی برنامه ریزی شود.

• هزینه کمتر در هر ساعت کار- فاصله زمانی خدمات طولانی تر و قابل پیش بینی تر، زمان خرابی و هزینه نیروی کار را کاهش می دهد.

• بهبود راندمان معرف- شرایط هیدرودینامیکی پایدار از تماس ثابت با معرف پشتیبانی می کند.

• کاهش سایش روتور- فاصله صحیح استاتور به محافظت از روتور در برابر بارگذاری غیرعادی کمک می کند.

برنامه های کاربردی

استاتورهای فلوتاسیون در مدارهای فرآوری مواد معدنی که در آن سلول های شناور مکانیکی نصب می شوند استفاده می شود:

• فلوتاسیون سنگ مس- اغلب سایندگی بالا؛ نرخ سایش می تواند شدید باشد.

• شناورسازی سنگ معدن طلا- غالباً با کانی‌های گنگ ساینده مانند کوارتز همراه است.

• فلوتاسیون سنگ سرب روی- مدارهای چند مرحله ای با شیمی دوغاب متفاوت.

• فلوتاسیون سنگ معدن نیکل– کانی شناسی و سایندگی متغیر.

• شناورسازی زغال سنگ- سایندگی کمتر اما محیط های شیمیایی متمایز.

• شناورسازی خاکی کمیاب و فسفات- سیستم های معرف خاص و محدوده pH.

انتخاب استاتور باید مدار واقعی را منعکس کند. در جریان فرآوری مواد معدنی، فلوتاسیون به دنبال داردطبقه بندیو مقدم استآبگیری. عملکرد بالادست در سنگ زنی و طبقه بندی مستقیماً بر اندازه ذرات و بار جامد که استاتور باید تحمل کند تأثیر می گذارد.

مقایسه مواد

لاستیک و پلی اورتان دو ماده رایج استاتور هستند. هیچ کدام برتری جهانی ندارند.

لاستیک انعطاف‌پذیری و مقاومت خوبی در برابر ضربه ارائه می‌کند و آن را در جایی مناسب می‌کند که ذرات درشت یا ضربه‌های مکانیکی مکرر مکانیسم‌های سایش غالب هستند. با این حال، فرمول های لاستیک به طور قابل توجهی متفاوت است - مقاومت در برابر سایش، سختی، مقاومت شیمیایی و کیفیت اتصال به ترکیب خاص بستگی دارد.

پلی اورتان اغلب به دلیل مقاومت در برابر سایش و پایداری ابعادی آن انتخاب می شود. در مدارهایی که از دست دادن تدریجی مواد مشکل غالب است، یک استاتور PU با فرمول مناسب ممکن است پروفایل کار خود را بیشتر از لاستیک معمولی حفظ کند. اما همه PU ها یکسان عمل نمی کنند. فرمولاسیون، سختی، کیفیت پخت، هندسه و سازگاری شیمیایی همگی بر نتیجه تأثیر می گذارند.

انتخاب یک درجه PU بسیار سخت بدون در نظر گرفتن شرایط ضربه می تواند معکوس باشد. این ماده باید با مکانیسم سایش واقعی مطابقت داشته باشد، نه اینکه صرفاً دارای بالاترین سختی موجود باشد.

برای مقایسه مواد گسترده تر مورد استفاده در قطعات فرآوری مواد معدنی، نگاه کنید بهصفحه نمایش پلی اورتان در مقابل صفحه نمایش لاستیکی در مقابل مش سیم: راهنمای مقایسه کامل.

مقایسه برنامه ها

ماتریس کاربرد صنعت